കനൽ ചിന്തകൾ

പുറത്ത് മഴ അതിശക്തമായി പെയ്യുകയാണ് .
മനസ്സിൽ ആളിക്കത്തുന്ന അഗ്നിയിലേക്ക് അവ തുള്ളികളായ് പെയ്തിറങ്ങിയെങ്കിൽ എന്ന് വെറുതെ ആശിച്ചുപോകുന്നു..

ഉള്ളിൽ പലതും എരിഞ്ഞടങ്ങേണ്ടിയിരിക്കുന്നു .
അഗ്നിശുദ്ധിയിൽ വീണ്ടെടുക്കാൻ സീതയോളം പരിശുദ്ധി എന്നിൽ അവശേഷിപ്പില്ല എങ്കിലും, എന്നിലേക്ക്‌ തന്നെ എനിക്ക് വീണ്ടും തിരിച്ചുവരണം.

പലപ്പോഴും തോന്നും ,
സ്വയം എരിയുവാൻ മാത്രം എന്താണ് ഇത്ര അധികം എന്നെ അലട്ടുന്നത്  ..?
ഒരുകണക്കിന് ഞാൻ ഭാഗ്യവാനല്ലേ  ..??
പക്ഷെ...!

നിർണ്ണയിക്കപെടാത്ത ജീവിത സമസ്യകൾക്ക് മുൻപിൽ ഒരേ സമയം ഞാൻ വേട്ടക്കാരനും, ഇരയും ആയി മാറുന്നു .

ചിന്തകൾ

ചിന്തകളോളം വലുതല്ല ജീവിതം .
എങ്കിലും ,
കുന്നുകൂടുന്നെന്റെ ചിന്തകൾ .

ഒടുവിലെന്തോ പറയാൻ മറന്നുപോയ്‌ ..

ഒടുവിലൊരു ഉന്മാദ ലഹരിപോൽ-
മൃത്യുവേ പുണരുമ്പോൾ,
തോന്നരുതീജന്മ്മം പാഴായിരുന്നെന്ന്.

കടലിനോളം അകമുള്ള കണ്ണുനീർ,
അറിയാതെ കവിളുകൾ കഴുകി ഒഴുകവേ,
അറിയണം, പരാജയമല്ല ജന്മങ്ങൾ.


ഉള്ളിൽ കരഞ്ഞു ചിരിച്ച ജന്മങ്ങൾ,
പാതിയിൽ വിട്ടുപോന്ന സ്വപ്‌നങ്ങൾ ,
കണ്ടു തീരെ കൊതിമാറാ മുഖങ്ങളും
എന്നെങ്കിലും നാം, വിട്ടകന്നേവരൂ.

പറയാതെ പോയതിൽ പരിഭവം ചൊല്ലാതെ,
വരികചാരെ ഒരുനോക്കു കാണുവാൻ .
അരുകിലൊന്നുനീ വന്നുപോകും നേരം,
അറിയും ഞാൻ,  അകമേ അതോമനെ .

ചിതറിവീണ പനിനീർ പൂക്കളും,
പാതിയെരിഞ്ഞ ചന്ദന തിരികളും,
ഇറ്റുവീണ നിൻ കണ്ണുനീർ തുള്ളിയും
മാത്രമാവുന്നു, കൂടെ സഹയാത്രികർ.

എന്റെ ആകാശം

മാംസഗന്ധം മണക്കുമീ ഭൂമിയിൽ ,
മാംസദാഹം തീർന്ന കഴുകനുണ്ടാവുമോ ...?

മരം

ഇനിയൊരു ജന്മമത് മരമായ്‌ ജനിക്കേണം ;
നിന്റെ മഴു എന്റെ പ്രാണൻ കവരുകില്ലെങ്കിൽ .

(അ) !!

യാന്ത്രികമായ ജീവിതം ,
താത്വികമായ ചിന്തകൾ .
*ഞാൻ (അ)സന്തുഷ്ടനാണ് !!

നിഴൽ ചിന്തകൾ

നിലം തല്ലി നിഴലുകൾ
മുന്നിലും പിന്നിലും ,
ചുറ്റും പുറങ്ങളിൽ ഒക്കെയും .
ചത്തുകഴിഞ്ഞും നീ കൂടെവന്നാൽ ,
സത്യമായ്  കാലു  ഞാൻ തച്ചൊടിക്കും ;
NB:  നിന്റെ .

സ്നേഹശൂന്യൻ

ഒത്തിരി സ്നേഹമുള്ളവരുടെ ഇടയിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ  ഒരുകാര്യം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു ;
ഞാൻ സ്നേഹശൂന്യനാണ്  ! 

ഇന്നു ഞാൻ നാളെ നീ ..

മരണം , മണിയടി കേട്ടവർ മാത്രമറിഞ്ഞു ,
ചുളിവുകൾ വരകോറിയിട്ട ഏതോ വയസനും മരണമായ്‌ പോലും ..

ചന്ദന - കുന്തിരിക്ക പുക തിങ്ങിയ മുറിയിൽ ,
ചില പെണ്‍ ശബ്ദങ്ങൾ  തേങ്ങുന്നത്‌  കേട്ടു  ;
മകളോ മരുമകളോ , ചിലപ്പോൾ പത്നിയോ ആവാം .



വിലാപ ഗാനം ഏതോ മുറിയിൽ ആർക്കോ വേണ്ടി പാടുന്നു ;
ഈണം മരണത്തെ കൂടുതൽ ശോകമാക്കുന്നു .

പുറത്ത് ചില കൂട്ടങ്ങൾ ചർച്ചകൾ ചെയ്യുന്നു ;
വന്നവർ ആരൊക്കെ , വരുവാനിനി ആരൊക്കെ ..?
എടുക്കുവാൻ സമയമിനി തെല്ലതുമാത്രം . 

ഇറ്റുകണ്ണുനീർ  ഞെക്കിവീഴ്ത്തി ,
അന്ത്യചുംബനം നെറ്റിയിൽ നല്കി ,
വിട്ടുപോവല്ലേ എന്ന്  ആരൊക്കെയോ ആർത്ത് അലമുറയിട്ടു .

ഒടുവിൽ ..
രണ്ടുവഴികളിൽ അവർ പിരിഞ്ഞുപോകുന്നു ;
അതിലൊരാൾ  മാത്രം മരിച്ചവക്കിടയിലേക്ക്  .
'ഇന്നു ഞാൻ നാളെ നീ '

അമ്മ

തെരുവിൻ ഓരത്ത് പിറന്നവനല്ല ഞാൻ ..
അരുകിലമ്മ ഉണ്ടായിരുന്നവൻ ..
പക്ഷെ ..
അറിഞ്ഞതില്ല അമ്മ തൻ നന്മ്മ .
അറിയുവാൻ ആയപ്പോൾ അരുകിൽ ഇല്ല അമ്മ , നന്മ്മ .  

എന്റെ വഴികള്‍

നിന്നിലേക്കുള്ള വഴി ,
എനിക്ക്  എന്നിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുപോക്ക് തന്നെയാണ് ..

അഗ്നിശുദ്ധി

അഗ്നികൊണ്ടവളും ദേഹം കഴുകി ..
ആയിരം കഴുകന്മാര്‍ കൊത്തിയ ദേഹം . 

ഞാന്‍ ഈ രാവിന്‍ നിശബ്ദതയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക്
ഒരു പേറ്റുനോവായ്‌ ഇറങ്ങിപോകുന്നു ..

 

 

ചില ചിന്തകള്‍

ഒരാള്‍ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞാല്‍
അതില്‍ അഭിമാനിക്കാന്‍ പഠിക്കുക ആദ്യം ;
കാരണം ..
നിന്നിലെ വ്യെക്തിത്വത്തിന് ലഭിക്കുന്ന അംഗീകാരം ആണ്  സ്നേഹം .

ദാനങ്ങള്‍

വഴിവക്കിലെതോ യാജകാന്  അവന്റെ ഭിക്ഷചട്ടിയില്‍  വീണുകിട്ടിയ നാണയതുട്ടുപോലല്ലയോ നമ്മുടെ ജീവിതങ്ങള്‍ ..

യാത്ര

എന്നിലെക്കെന്നോ എന്റെ മടങ്ങി പോക്ക് ...
ഇന്നലെയെന്നോ ഞാന്‍ നിനച്ചിരുന്നു . 

പ്രണയം

പ്രണയിച്ചു നോവാന്‍ കൊതിക്കുന്നു വെറുതെ..
പ്രണയം ഇത്രയേറെ ചതിച്ചിട്ടും.

ഞാന്‍ എന്നിലൂടെ തന്നെ യാത്രയാവുന്നു

ആരിലൂടെയോ മനസ്സ് പടിയിറങ്ങിപോകുന്നു ..
ആരൊക്കെയോ മനസ്സില്‍ ചിതയായ് ദഹിക്കുന്നു .
അതിലുറ്റവര്‍ കാണും ഉടയവരും ;
ബന്ധമേറി കൈകോര്‍ത്ത സ്നേഹിതരും .

മനസിലേക്ക്  ഇറ്റിറങ്ങുന്ന കണ്ണുനീര്‍ തുള്ളികള്‍ ,
പലവട്ടം ചിതകള്‍ അണയ്കാറുണ്ട് ..
പക്ഷെ..
കുമിളപോല്‍ വീണ്ടും ചിതകള്‍ മുളയ്ക്കുന്നു ..

ഇനി യാത്ര...
ഞാന്‍ എന്നിലൂടെ തന്നെ യാത്രയാവുന്നു ..
നീണ്ട വഴികളില്‍ ഏകനായ് , നിശബ്ധനായ് .

ഒരു പാട്ട്

ഞാന്‍ മറന്ന പാട്ട് ...
നീ മൂളിയ പാട്ട് ...
കണ്ടനാള്‍ ഒക്കെയും ചുണ്ടില്‍ വിരിഞ്ഞൊരു
മന്ദഹാസം നിന്റെ മൂളിപ്പാട്ട് ...